بررسی جامعه شناختی رابطه میان سبک مدیریت کلاس و مشارکت دانش آموزان

مدیریت کلاس درس یکی از عوامل مهم در شکل گیری روابط اجتماعی و آموزشی در مدرسه است و می تواند بر میزان مشارکت دانش آموزان در فرایند یادگیری اثر بگذارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی جامعه شناختی رابطه میان سبک مدیریت کلاس و مشارکت دانش آموزان دوره متوسطه است. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر ماهیت و روش اجرا، کیفی از نوع مروری تحلیلی با رویکرد اسنادی است. داده های پژوهش از طریق مطالعه و تحلیل منابع علمی، مقاله های پژوهشی، مطالعات مروری و اسناد مرتبط با مدیریت کلاس، تعامل معلم و دانش آموز و مشارکت دانش آموزان گردآوری شد. منابع منتخب در سه محور اصلی شامل مدیریت آمرانه، مدیریت تعاملی و مدیریت مشارکتی بررسی و پیامدهای هر یک بر مشارکت رفتاری، عاطفی و شناختی دانش آموزان تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد که مدیریت کلاس فقط به کنترل رفتار و حفظ نظم محدود نیست، بلکه فرایندی اجتماعی برای تنظیم روابط، ایجاد احساس امنیت، تقویت تعلق و فراهم کردن فرصت مشارکت است. همچنین، سبک های تعاملی و مشارکتی، به دلیل تاکید بر گفت وگو، احترام متقابل، همکاری، عدالت و مسئولیت پذیری، ظرفیت بیشتری برای افزایش مشارکت دانش آموزان دارند. در مقابل، مدیریت آمرانه و کنترل محور، در صورت استفاده افراطی و بدون حمایت عاطفی، می تواند به کاهش پرسشگری، احساس تعلق و مشارکت شناختی دانش آموزان منجر شود. بر اساس یافته ها، مدیریت موثر کلاس باید میان نظم، هدایت معلم، استقلال دانش آموز و مشارکت اجتماعی تعادل ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، سبک مدیریت کلاس ، مشارکت دانش آموزان ، جامعه شناسی آموزش وپرورش ، تعامل معلم و دانش آموز ، مدیریت مشارکتی.