نقش آموزش مبتنی بر بازی در کلاس های چندپایه

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مبتنی بر بازی در بهبود کیفیت یادگیری در کلاس های چندپایه انجام شده است. کلاس های چندپایه به دلیل تنوع پایه های تحصیلی و محدودیت های زمانی و منابع، همواره با چالش های جدی در زمینه جذب توجه دانش آموزان، ایجاد انگیزه یادگیری و مدیریت همزمان چند گروه آموزشی مواجه هستند. آموزش مبتنی بر بازی به عنوان یکی از رویکردهای نوین یادگیری فعال، می تواند راهکاری موثر برای غلبه بر این چالش ها باشد. این تحقیق با استفاده از روش مروری-تحلیلی و با بهره گیری از منابع معتبر داخلی و خارجی، به بررسی تاثیر بازی های آموزشی بر ابعاد مختلف یادگیری در کلاس های چندپایه پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مبتنی بر بازی می تواند نقش قابل توجهی در افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان، تقویت یادگیری هم سالان، کاهش تفاوت های فردی بین پایه های مختلف، بهبود مهارت های اجتماعی و ارتباطی و تسهیل مدیریت کلاس توسط معلم ایفا کند. همچنین بازی های آموزشی به دلیل ماهیت انعطاف پذیر خود، قابلیت تطبیق با سطوح مختلف تحصیلی را دارند و می توانند به عنوان ابزاری برای تدریس تلفیقی در کلاس های چندپایه مورد استفاده قرار گیرند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که استفاده از بازی های هدفمند و طراحی شده متناسب با اهداف درسی، می تواند کیفیت تدریس و یادگیری در کلاس های چندپایه را به طور معناداری بهبود بخشد. با این حال، موفقیت این رویکرد مستلزم آشنایی معلمان با اصول طراحی بازی های آموزشی، دسترسی به منابع و امکانات مناسب و حمایت نظام آموزشی است. پژوهش حاضر می تواند برای معلمان، مدیران آموزشی و سیاست گذاران نظام آموزش ابتدایی در مناطق روستایی و کم برخوردار مفید واقع شود.کلمات کلیدی: آموزش مبتنی بر بازی، کلاس های چندپایه، یادگیری فعال، انگیزه تحصیلی، یادگیری هم سالان، تدریس تلفیقی.