نقش سبک های فرزندپروری در شکل گیری هوش هیجانی و استقلال کودکان

سبک های فرزندپروری به عنوان یکی از مهم ترین عوامل محیطی و اجتماعی در رشد همه جانبه ی کودکان، نقشی بنیادین در شکل گیری ویژگی های روان شناختی آن ها ایفا می کنند. هدف از این مقاله مروری، بررسی نقش سبک های فرزندپروری (مستبدانه، مقتدرانه، سهل گیرانه و طردکننده/غافل) در شکل گیری و توسعه ی هوش هیجانی و استقلال کودکان است. روش این پژوهش از نوع مروری (کتابخانه ای) است که با استفاده از مطالعات و نظریه های پیشین در حوزه ی روان شناسی رشد و خانواده درمانی انجام شده است. نتایج پژوهش های بررسی شده نشان می دهد که سبک فرزندپروری مقتدرانه با ایجاد محیطی مبتنی بر گرم عاطفی، تعیین مرزهای مشخص و تشویق به استقلال، بیشترین تاثیر مثبت را در ارتقای هوش هیجانی (خودآگاهی، مدیریت هیجان، همدلی و مهارت های اجتماعی) و استقلال فردی کودکان دارد. در مقابل، سبک های مستبدانه و سهل گیرانه پیامدهای منفی نظیر وابستگی شدید، اضطراب، یا مشکلات تنظیم هیجان را به دنبال دارند. شناخت این الگوها می تواند به والدین و دست اندرکاران تعلیم و تربیت در بهبود شیوه های تربیتی یاری رساند.کلمات کلیدی: سبک های فرزندپروری، هوش هیجانی، استقلال کودکان