«بازتعریف تکالیف درسی در عصر هوش مصنوعی؛ از تکلیف محوری به مهارت محوری»

گسترش شتابان فناوری های هوش مصنوعی زاینده و دسترسی فراگیر دانش آموزان به ابزارهای پردازش زبان طبیعی، کارآمدی و اصالت رویکردهای سنتی در طراحی و ارزیابی تکالیف درسی را با چالشی بنیادین مواجه ساخته است. رویه های متداول تکلیف محور که غالبا بر بازتولید اطلاعات، خلاصه نویسی و پاسخ دهی به پرسش های ساختاریافته استوارند، در برابر قابلیت های تولید خودکار محتوا کارایی آموزشی خود را تا حد زیادی از دست داده اند. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی به بررسی ضرورت و راهکارهای گذار پارادایمی از رویکرد «تکلیف محور» به رویکرد «مهارت محور» در بسترهای آموزشی معاصر می پردازد. یافته ها نشان می دهد که برای انطباق با این تحول فناورانه، تکالیف درسی باید از ابزار سنجش حافظه به بستری برای پرورش شایستگی های سطح بالای شناختی تبدیل شوند. در این راستا، بازطراحی وظایف یادگیری حول محورهایی نظیر تفکر انتقادی، حل مسئله اصیل، ارزیابی نقادانه خروجی های هوش مصنوعی، یادگیری پروژه محور و فرایندهای بازاندیشانه ضرورت می یابد. در فرجام، این گذار ساختاری مستلزم بازتعریف نظام های ارزشیابی از تمرکز صرف بر محصول نهایی به سمت سنجش فرایند یادگیری، بازطراحی عاملیت یادگیرنده و تقویت شایستگی های پداگوژیکی معلمان در هم افزایی هوشمند با ابزارهای هوش مصنوعی است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هوش مصنوعی ، تکالیف درسی ، مهارت محوری ، رویکرد تکلیف محور ، بازطراحی یادگیری ، تفکر انتقادی ، ارزشیابی فرایندمحور.