آموزگار ابتدایی در عصر یادگیری هوشمند؛ طراحی الگوی نوین تدریس مبتنی بر خلاقیت، تعامل و تجربه محوری

چکیده: گسترش فناوری های هوشمند و تغییر نیازهای آموزشی، ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس دوره ابتدایی را بیش از پیش آشکار ساخته است. هدف پژوهش حاضر، بررسی جایگاه آموزگار ابتدایی در تحول یادگیری هوشمند و ارائه الگویی نوین برای تدریس مبتنی بر خلاقیت، تعامل و تجربه محوری است. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. در این راستا، نقش آموزگار در طراحی موقعیت های یادگیری فعال، بهره گیری هدفمند از فناوری های آموزشی، تقویت تعامل میان معلم و دانش آموز و پرورش مهارت های حل مسئله مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که تلفیق خلاقیت، مشارکت گروهی و تجربه های عملی می تواند زمینه یادگیری عمیق تر، افزایش انگیزه، تقویت تفکر انتقادی و رشد توانایی های فردی و اجتماعی دانش آموزان را فراهم سازد. همچنین، استفاده آگاهانه از فناوری های هوشمند، در صورت هماهنگی با اهداف آموزشی و حفظ ارتباط انسانی، به غنی سازی فرایند تدریس کمک می کند. بر این اساس، طراحی الگوی تدریس تلفیقی، همراه با توانمندسازی حرفه ای آموزگاران و ارزشیابی مستمر، می تواند گامی موثر در جهت ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی و پرورش یادگیرندگانی خلاق، فعال و مسئولیت پذیر باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزگار ابتدایی ، یادگیری هوشمند ، خلاقیت ، تعامل آموزشی ، تجربه محوری.