اثربخشی آموزش فرزندپروری آگاهانه مبتنی بر رویکرد ایماگو بر فرزندپروری در شبکه های اجتماعی والدین کودکان

گسترش شبکه های اجتماعی و رسانه های دیجیتال، شیوه تعامل والدین با کودکان و نحوه اعمال نقش های فرزندپرورانه را دستخوش تغییر کرده است. والدین کودکان پیش دبستانی از یک سو با ضرورت نظارت بر مواجهه کودک با محتوای دیجیتال و از سوی دیگر با ضرورت حفظ رابطه عاطفی، گفت وگوی همدلانه و احترام به نیازهای رشدی کودک مواجه اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری آگاهانه مبتنی بر رویکرد ایماگو بر فرزندپروری در شبکه های اجتماعی والدین کودکان پیش دبستانی طراحی شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل والدین دارای کودک پیش دبستانی بود. نمونه پژوهش پس از احراز ملاک های ورود، به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شد. گروه آزمایش طی هشت جلسه آموزشی، مولفه های فرزندپروری آگاهانه مبتنی بر رویکرد ایماگو، از جمله حضور آگاهانه، گوش دادن همدلانه، انعکاس، اعتباربخشی، همدلی، شناخت محرک های هیجانی والد، کاهش واکنش های خودکار، گفت وگوی رابطه ای و کاربرد این مهارت ها در موقعیت های مرتبط با شبکه های اجتماعی را دریافت کرد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته فرزندپروری در شبکه های اجتماعی والدین کودکان پیش دبستانی بود که بر اساس ادبیات نظری و پژوهش های مرتبط با والدگری دیجیتال، میانجی گری والدین، تعامل والد کودک و فرزندپروری آگاهانه تدوین شد. برای بررسی ویژگی های توزیع داده ها از آزمون کولموگروف اسمیرنوف و برای تحلیل اثربخشی مداخله از آزمون های مناسب استنباطی استفاده شد. انتظار می رود آموزش مبتنی بر ایماگو از طریق افزایش آگاهی والدین از واکنش های هیجانی، تقویت ارتباط همدلانه و کاهش کنترل واکنشی، به بهبود شیوه نظارت، گفت وگو، همراهی و مدیریت استفاده کودک از شبکه های اجتماعی منجر شود. اهمیت پژوهش از آن جهت است که برخلاف رویکردهای صرفا محدودکننده، بر ایجاد رابطه ای آگاهانه و مشارکتی میان والد و کودک در محیط دیجیتال تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: فرزندپروری آگاهانه ، رویکرد ایماگو ، شبکه های اجتماعی ، والدین ، کودکان پیش دبستانی ، والدگری دیجیتال ، میانجی گری والدین