نقش یادگیری مهارت های کارگروهی درتقویت رویه همدلی و همکاری دانش آموزان در جامعه کوچک

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری مهارت های کارگروهی در تقویت رویه همدلی و رفتارهای مشارکتی دانش آموزان در بستر جامعه کوچک کلاسی به مرحله اجرا درآمد. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان دوره ابتدایی بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در قالب یک طرح نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه گواه ساماندهی شدند. روند مداخله پژوهش شامل اجرای جلسات آموزشی نظام مند پیرامون کار مشارکتی، حل مسئله اشتراکی، گوش دادن فعال و ایفای نقش های تعاملی در جریان فعالیت های یادگیری بود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد همدلی و مهارت های اجتماعی و همکاری دانش آموزان بود که روایی و پایایی آن ها به تایید رسید. جهت واکاوی آماری داده ها، از آزمون های آمار توصیفی و مدل تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکوا) برای کنترل اثرات پیش آزمون بهره گرفته شد. یافته های حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که آموزش مهارت های کارگروهی تاثیر معناداری بر افزایش سطح همدلی شناختی و عاطفی دانش آموزان داشته است. افزون بر این، مولفه های رفتاری مرتبط با روحیه همکاری، نوع دوستی و پذیرش دیدگاه دیگران در گروه آزمایش به شکل چشمگیری ارتقا یافت. تعامل سازنده در قالب تیم های کوچک کلاسی سبب کاهش رفتارهای تک روانه و تعارضات بین فردی در محیط آموزشی شد. نتایج بیانگر آن است که کلاس درس به مثابه یک خرده جامعه، بستری کارآمد برای درونی سازی ارزش های اخلاقی و مدنی محسوب می شود. در نتیجه، تلفیق یادگیری مشارکتی در برنامه های درسی می تواند پایه گذار پرورش شهروندانی مسئولیت پذیر، همیار و دارای ظرفیت بالای درک متقابل در جامعه بزرگ تر گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری کارگروهی ، همدلی ، مهارت های همکاری ، جامعه کوچک کلاسی ، رفتارهای جامعه یار.