بررسی اثربخشی تلفیق مفاهیم ریاضی و ادبیات فارسی با رویکرد روان شناسی بر درک تحصیلی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی تلفیق مفاهیم ریاضی و ادبیات فارسی با رویکرد روان شناسی بر درک تحصیلی دانش آموزان بود. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از منظر روش شناسی، در زمره پژوهش های نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل قرار داشت. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول در سال تحصیلی [۱۴۰۳-۱۴۰۴] تشکیل دادند که از میان آن ها، با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۶۰ دانش آموز انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جای دهی شدند. برنامه آموزشی تلفیقی مبتنی بر رویکرد روان شناسی شناختی-انگیزشی شامل پیوند استعاره ها و داستان سرایی ادبی با حل مسئله و ساختارهای مفهومی ریاضی، طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای برای گروه آزمایش اجرا گردید، در حالی که گروه کنترل آموزش های مرسوم و تفکیک شده را دریافت نمودند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد درک و اشتیاق تحصیلی و آزمون محقق ساخته سنجش درک عمیق مفاهیم بود که روایی صوری، محتوایی و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ به تایید رسید. جهت واکاوی و مدل تحلیل مطالب و داده ها، از آزمون های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی شامل تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) در محیط نرم افزار SPSS استفاده شد. یافته های حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که پس از کنترل اثرات پیش آزمون، تفاوت معناداری میان میانگین نمرات درک تحصیلی دو گروه در مرحله پس آزمون وجود دارد (۰/۰۱>P). به بیانی دقیق تر، تلفیق بین رشته ای ادبیات فارسی و ریاضیات با در نظر گرفتن متغیرهای روان شناختی، ضمن کاهش اضطراب ریاضی و افزایش معناداری تجارب یادگیری، موجب ارتقای سطح درک تحصیلی و انتقال شناختی مفاهیم شده است؛ بنابراین، بهره گیری از رویکردهای تلفیقی و بین رشته ای در طراحی برنامه های درسی به معلمان و برنامه ریزان آموزشی توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: تلفیق برنامه درسی ، ریاضیات ، ادبیات فارسی ، رویکرد روان شناختی ، درک تحصیلی ، تحلیل کوواریانس.