مقایسه سبک های مدیریت کلاس حضوری و مجازی واثربخشی آن بر یادگیری مهارت های کارو فناوری

پژوهش حاضر با هدف مقایسه سبک های مدیریت کلاس در دو بستر حضوری و مجازی و واکاوی اثربخشی هریک بر یادگیری و پرورش مهارت های درس کار و فناوری به مرحله اجرا درآمد. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان و معلمان درس کار و فناوری دوره اول متوسطه تشکیل دادند که با بهره گیری از طرح شبه آزمایشی و روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، گروه های آزمایش (آموزش مجازی) و گواه (آموزش حضوری) انتخاب شدند. در فرآیند اجرای پژوهش، ابعاد مدیریت کلاس شامل رفتارهای تعاملی، سازمان دهی زمان، نظارت مستمر و نحوه بازخورددهی از طریق پرسش نامه های استاندارد و ارزشیابی مبتنی بر عملکرد سنجش شد. داده های گردآوری شده با استفاده از مدل تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS تحلیل و فرضیه های تحقیق آزمون گردیدند. یافته های آماری نشان داد که میان سبک های مدیریت کلاس در بسترهای حضوری و مجازی تفاوت معناداری در میزان یادگیری عملی وجود دارد؛ به گونه ای که سبک مدیریت تعاملی و مقتدرانه در کلاس های حضوری، بازدهی و تسلط مکانیکی و کارگاهی دانش آموزان را به شکل چشمگیری ارتقا بخشیده است. از سوی دیگر، مدیریت کلاس مجازی در ارتقای مهارت های دیجیتال، حل مسئله فردی و سواد رایانه ای کارآمد ظاهر شده اما در انتقال مهارت های عملی دست ورزی و تعامل همیارانه چالش های مشهودی به همراه داشته است. نتایج همچنین مشخص کرد که بهره گیری از یک الگوی مدیریتی تلفیقی (ترکیب نظارت چهره به چهره حضوری و ابزارهای پشتیبان فناورانه در بستر مجازی) بیشترین ضریب اثربخشی و پایداری یادگیری را در درس کار و فناوری به همراه دارد و موجب تعمیق شایستگی های عملیاتی فراگیران می گردد. بر این اساس، بازنگری در الگوهای سنتی اداره کلاس و توانمندسازی مهارتی معلمان در پیاده سازی تکنیک های نوین مدیریت محیط های یادگیری ضروری است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:مدیریت کلاس حضوری ، مدیریت کلاس مجازی ، یادگیری مهارتی ، درس کار و فناوری ، اثربخشی یادگیری ، آموزش تلفیقی.