لجستیک مایل آخر در تجارت الکترونیک و ترافیک شهری: تحلیل اثر شیوه های تحویل بسته بر مسافت پیموده شده با نگاهی به شهرهای میانی ایران

رشد خرید اینترنتی به شهرها یک مسئله ی تازه ی ترافیکی هم اضافه کرده است: هر روز هزاران بسته ی کوچک باید از انبار به در خانه ها برسد. این مقاله از نگاه ترکیبی تجارت الکترونیک و حمل ونقل شهری بررسی می کند که شیوه ی تحویل بسته در مایل آخر چگونه بر مسافت پیموده شده و ترافیک اثر می گذارد و چه عواملی تعیین می کنند کدام شیوه برای یک شهر میانی مناسب تر است. روش پژوهش مروری تحلیلی است و دو بخش دارد: مرور ادبیات جهانی درباره ی لجستیک شهری و تحویل بسته، و یک مدل سناریویی ساده که مسافت خودرو به ازای هر بسته را در سه شیوه ی تحویل مقایسه می کند: تحویل درب منزل از انبار حاشیه ی شهر، تحویل از میکروهاب با وسیله ی سبک، و تحویل از طریق صندوق بسته یا نقطه ی دریافت. پارامترهای مدل فرضی اند و برآورد قطعی نیستند. در سناریوی مبنا، میکروهاب مسافت هر بسته را حدود ۲۹ درصد و صندوق بسته حدود ۲۲ درصد کم می کند، اما صندوق بسته فقط وقتی سودمند است که کمتر از حدود ۲۱ درصد مشتریان برای دریافت بسته با خودرو بروند. تراکم تقاضا هم ترتیب برتری را عوض می کند: در محله های کم تراکم صندوق بسته و در محله های پرتراکم میکروهاب بهتر عمل می کند. در پایان، ابزارهای مدیریتی و شاخص های پایش برای شهرداری ها و سازمان های حمل ونقل بار پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

لجستیک مایل آخر ، تجارت الکترونیک ، حمل ونقل بار شهری ، ترافیک شهری ، صندوق بسته