مدل سازی بهینه وصول مطالبات شهرداری از واحدهای صنعتی و بهره برداران محلی

مطالبات معوق از مهم ترین چالش های مالی شهرداری ها است؛ زیرا درآمدی که در بودجه پیش بینی شده اما در سررسید وصول نمی شود، برنامه هزینه ها، نقدینگی و اعتبار مدیریت شهری را تضعیف می کند. این مقاله با هدف طراحی یک مدل کاربردی و بهینه برای وصول مطالبات شهرداری آران و بیدگل از دو گروه اصلی بدهکاران، یعنی واحدهای صنعتی و تولیدی و بهره برداران محلی (مشاغل، واحدهای تجاری، خدمات گیرندگان و مستاجران املاک شهرداری) تدوین شده است. روش پژوهش آمیخته و مقایسه ای پیشنهاد می شود: در بخش کیفی، مصاحبه با خبرگان و تحلیل اسناد مطالبات؛ در بخش کمی، تحلیل سنی مطالبات، امتیازدهی ریسک و تحلیل رگرسیون لجستیک برای پیش بینی احتمال پرداخت؛ و در بخش مقایسه ای، بررسی تجربه های داخلی و بین المللی در وصول عوارض، مالیات محلی و بدهی خدمات. مدل پیشنهادی از پنج گام تشکیل شده است: پاک سازی و یکپارچه سازی داده بدهکاران، طبقه بندی بر پایه سن بدهی و ریسک، انتخاب راهبرد تماس و تسهیلات برای هر طبقه، اجرای مشوق ها و اقدام های قانونی مجاز، و پایش مستمر با شاخص های عملکرد. بر پایه مرور ادبیات، یادآوری دیجیتال، تسهیل پرداخت خودکار، تقسیط هدفمند، امتیازدهی اعتباری و همکاری نهادی از ابزارهای اثربخش اند، اما کارایی هر یک به شناخت رفتار پرداخت و ظرفیت اجرایی بستگی دارد. سه فرضیه پژوهش درباره اثر طبقه بندی بر نسبت وصول، برتری یادآوری و تسهیلات دیجیتال بر ابلاغ سنتی و بهبود روشن ضریب وصول در افق سه ساله تدوین شده است. محدودیت ها، مزایا و معایب طرح و پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده نیز ارائه می شود. این چارچوب می تواند به مدیران مالی شهرداری ها کمک کند تا منابع محدود پیگیری را در جهت بیشترین بازده وصول به کار گیرند و در عین حال رابطه ای منصفانه و قابل پیش بینی با بدهکاران حفظ کنند.

کلیدواژه ها:

وصول مطالبات ، مدل سازی ، واحدهای صنعتی ، ضریب وصولی ، شهرداری آران و بیدگل