نقش مدیریت ترافیک در بهبود کیفیت خدمات حمل ونقل شهری شهر تهران

کیفیت خدمات حمل ونقل شهری فقط به تعداد وسیله نقلیه یا طول شبکه وابسته نیست، بلکه از نحوه مدیریت جریان ترافیک، قابلیت پیش بینی زمان سفر، هماهنگی میان مدهای حمل ونقل، اطلاع رسانی و پاسخ گویی در رخدادها اثر می پذیرد. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مدیریت ترافیک در بهبود کیفیت خدمات حمل ونقل شهری، از طرح روش ترکیبی اکتشافی متوالی استفاده می کند. در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته با متخصصان حوزه ترافیک شهری و بهره برداری حمل ونقل عمومی برای استخراج مولفه های بومی مدیریت ترافیک انجام شد و داده ها با تحلیل مضمون شش مرحله ای بررسی گردید. در بخش کمی، بر مبنای مضامین استخراج شده، پرسشنامه ای ۳۰ گویه ای در میان استفاده کنندگان حمل ونقل عمومی شهر تهران طراحی شد و با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در SPSS تحلیل شد. نتایج نمونه نشان می دهد بین مدیریت ترافیک و کیفیت ادراک شده خدمات رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ مولفه های مدیریت هوشمند اطلاعات و رخداد، اولویت دهی به حمل ونقل عمومی و هماهنگی چراغ ها بیشترین سهم را در تبیین کیفیت خدمات دارند. مضامین کیفی نیز بر ضرورت یکپارچگی داده، پیش بینی پذیری، پاسخ گویی، ایمنی و عدالت فضایی تاکید می کنند. بر اساس یافته ها، مدیریت ترافیک زمانی به بهبود کیفیت منجر می شود که از تمرکز صرف بر روان سازی خودروها عبور کند و به عنوان سازوکار حکمرانی خدمت محور، تجربه سفر همه کاربران را هدف قرار دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت ترافیک ، کیفیت خدمات حمل ونقل عمومی ، سیستم های حمل ونقل هوشمند ، رضایت شهروندی ، تهران