ارائه الگوی یکپارچه حکمرانی و مدیریت مالی شهری با رویکرد ارتقای اعتماد عمومی و بهبود عملکرد تخصیص منابع

ناپایداری درآمدهای شهری، وابستگی به منابع نوسان پذیر، ضعف پیوند میان بودجه و عملکرد و کاهش اعتماد شهروندان، یک مسئله به هم پیوسته در نظام مدیریت شهری ایران ایجاد کرده است. این پژوهش با هدف ارائه الگوی یکپارچه حکمرانی و مدیریت مالی شهری، سازوکارهای اثرگذاری شفافیت، پاسخ گویی، مشارکت، عدالت فضایی و ظرفیت داده محور را بر اعتماد عمومی و عملکرد تخصیص منابع تبیین می کند. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر رویکرد، آمیخته اکتشافی است. در مرحله کیفی، ادبیات پژوهش و اسناد مالی شهرداری ها با تحلیل مضمون بررسی و برای پالایش مولفه ها، دلفی دو مرحله ای خبرگان پیشنهاد می شود. در مرحله کمی، الگو با پرسشنامه شهروندان و مدیران مالی شهری و مدل سازی معادلات ساختاری آزمون خواهد شد. نوآوری پژوهش در اتصال هم زمان دو پیامد است: اعتماد عمومی به عنوان پیامد نهادی و عملکرد تخصیص منابع به عنوان پیامد مدیریتی. الگوی پیشنهادی در چهار حلقه طراحی شده است: درآمد پایدار و مسئولانه، تصمیم گیری مشارکتی و مبتنی بر شواهد، شفافیت و کنترل پاسخ گو، و یادگیری و بازخورد عمومی. تحلیل شواهد داخلی و خارجی نشان می دهد شفافیت زمانی اعتمادساز است که با پاسخ گویی، عدالت رویه ای و عملکرد قابل مشاهده همراه شود؛ مشارکت نیز عمدتا از مسیر ادراک پاسخ گویی اثر می گذارد و به تنهایی ضعف عملکرد را جبران نمی کند. بر مبنای این جمع بندی، مجموعه ای از فرضیه ها، شاخص های عملیاتی و سازوکار اجرای تدریجی ارائه شده است. الگو می تواند مبنای طراحی بودجه ریزی مشارکتی، داشبورد عمومی مالی، حسابرسی اجتماعی و نظام ارزیابی عادلانه پروژه های شهری قرار گیرد.