تحلیل تقابل میان محدودیت های مالی و ضرورت های اجرایی در مدیریت شهری: ارائه راهکارهای عملیاتی برای شهرداری ملارد

هدف اصلی این پژوهش، تحلیل تقابل ساختاری میان محدودیت های مالی و ضرورت های اجرایی در مدیریت شهری ملارد و ارائه راهکارهای عملیاتی برای برون رفت از این چالش است. این مطالعه با بهره گیری از رویکرد آمیخته (کمی-کیفی) و روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است؛ به گونه ای که ضمن تحلیل داده های تفریغ بودجه پنج ساله (۱۳۹۸–۱۴۰۲)، از طریق تحلیل مضمون مصاحبه با خبرگان، عوامل کیفی این تقابل استخراج و سپس با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) آزمون شدند. یافته های پژوهش نشان می دهد که وابستگی بیش از ۷۴.۸ درصدی به درآمدهای ناپایدار (عوارض ساختمانی و ماده ۱۰۰)، عامل اصلی شکاف مالی و میانگین ۱۵.۱ ماهه تاخیر در پروژه های عمرانی است. نتایج مدل سازی تایید کرد که محدودیت های مالی به طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق عوامل بستری)، اثربخشی مدیریت اجرایی را به شدت محدود می سازند (۰.۰۵۸SRMR=). در نهایت، پژوهش نتیجه می گیرد که راهکارهای کوتاه مدت قادر به حل این تقابل ساختاری نیستند؛ لذا گذار به نظام «بودجه ریزی عملکردمحور (PBB)»، بهره گیری از الگوهای «مشارکت عمومی-خصوصی (PPP)» و «پالایش سبد پروژه های عمرانی»، به عنوان راهکارهای کلیدی جهت تضمین پایداری مالی و توسعه زیرساختی شهرداری ملارد پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

پایداری مالی شهرداری ، ضرورت های اجرایی ، شهرداری ملارد ، مشارکت عمومی-خصوصی (PPP) ، بودجه ریزی عملکردمحور ، مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM).