امکان سنجی استقرار دوقلوی دیجیتال قانون محور برای هوشمندسازی تصمیم گیری و صدور مجوزهای شهرسازی؛ مطالعه موردی کلان شهر کرج

دیجیتال سازی مدیریت شهری زمانی به نتیجه می رسد که از تبدیل پرونده ها به فایل فراتر رود و داده، قاعده و تصمیم را در یک چرخه واحد به هم پیوند دهد. دوقلوی دیجیتال شهری ظرفیت چنین پیوندی را دارد، اما کاربردهای آن عمدتا به نمایش سه بعدی، پایش زیرساخت و شبیه سازی محدود مانده و اتصال نظام مند آن به ضوابط شهرسازی و فرآیند صدور مجوز کمتر بررسی شده است. این مقاله امکان سنجی استقرار دوقلوی دیجیتال قانون محور را برای پشتیبانی از تصمیم گیری و صدور مجوزهای شهرسازی در کلان شهر کرج بررسی می کند. روش پژوهش کاربردی تحلیلی است و بر مرور ادبیات، مطالعه اسناد، تحلیل فرآیند صدور مجوز و طراحی مدل مفهومی تکیه دارد. دستاوردهای مقاله عبارت اند از: معماری هفت لایه، ساختار استاندارد «قاعده ماشین خوان»، فرآیند کنترل با سه وضعیت خروجی (منطبق، غیرمنطبق و نیازمند بررسی کارشناسی)، چارچوب امکان سنجی در پنج بعد، و الگوی پایلوت مرحله ای همراه با شاخص های ارزیابی. یافته اصلی این است که امکان پذیری این رویکرد صرفا فنی نیست و به آمادگی داده ای، استانداردی، حقوقی، سازمانی و مهارتی نیز بستگی دارد. پیشنهاد می شود استقرار با پایلوتی در یک محدوده منتخب آغاز شود و تصمیم نهایی همواره بر عهده کارشناس و مرجع قانونی بماند.

کلیدواژه ها:

دوقلوی دیجیتال شهری ، شهرسازی هوشمند ، کنترل ضوابط ، ، GIS ، هوش مصنوعی