طراحی داخلی فضای انتظار بیمارستان میلاد اصفهان، با تاکید بر محیط درمانی حمایتی روانشناختی

طراحی داخلی فضاهای درمانی به عنوان یکی از حوزه های تخصصی معماری سلامت، نقشی حیاتی در ارتقای تجربه ی فضایی مراجعان، کاهش اضطراب، تقویت سلامت روانی و بهینه سازی روند درمان ایفا می کند. در این میان، فضاهای عمومی بیمارستان، به واسطه ی ماهیت اجتماعی، تنوع مراجعین و طولانی بودن مدت حضور، بیش از سایر بخش ها بر نگرش بیماران و همراهانشان تاثیر می گذارد. فضای انتظار بیمارستان، به عنوان یکی از مهم ترین فضاهای عمومی درمانی، اولین نقطه ی برخورد مراجعین با محیط درمانی است و کیفیت طراحی داخلی آن می تواند مستقیما بر احساس امنیت، آرامش، کنترل و رضایتمندی تاثیرگذار باشد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی، تبیین و اولویت بندی راهکارهایی است که در طراحی داخلی فضای انتظار بیمارستان میلاد اصفهان، با تاکید بر رویکرد محیط درمانی حمایتی روانشناختی، اهمیت دارند. این پژوهش از منظر روش شناسی، ترکیبی (کیفی-کمی) است. در مرحله ی کیفی، با استفاده از تحلیل محتوای هدایت شده مطالعات اسنادی، بررسی مبانی نظری، استانداردهای طراحی بیمارستانی و تحلیل نمونه های داخلی و خارجی، مولفه ها و زیرمولفه های موثر بر طراحی داخلی فضای انتظار شناسایی و دسته بندی شدند. در مرحله ی کمی، بر اساس یافته های مرحله ی کیفی، پرسشنامه ای تخصصی تدوین و توسط خبرگان معماری داخلی و طراحان فضاهای درمانی تکمیل گردید. داده های حاصل با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های غیر پارامتریک مانند آزمون فریدمن و ضریب همبستگی اسپیرمن در نرم افزار اس پی اس اس تجزیه و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که چهار عامل اصلی شامل پیچیدگی و انسجام فضایی، تقویت حمایت اجتماعی، ویژگی های طراحی محرک و ارتباط با طبیعت، تاثیر معناداری بر کاهش استرس، افزایش احساس کنترل، بهبود ادراک محیط و ارتقای تجربه روانشناختی بیماران در فضای انتظار بیمارستان میلاد دارند. همچنین، عواملی چون الگوهای فرهنگی، تعاملات اجتماعی و احساس کنترل، از اولویت بالاتری برخوردارند. در مجموع، یافته های این پژوهش، چارچوبی علمی و عملی برای طراحی داخلی فضای انتظار بیمارستان میلاد، با در نظر گرفتن رویکرد محیط درمانی حمایتی روانشناختی، ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

محیط درمانی ، فضاهای عمومی بیمارستان ، فضای انتظار ، طراحی داخلی ، محیط درمانی حمایتی روانشناختی.