واکاوی نقش و ویژگی های سامانه های رایانه ای در فرآیند طراحی معماری؛ از بازنمایی بصری تا طراحی زایشی و عملکردمحور

گسترش ابزارهای دیجیتال، پارادایم طراحی معماری را از شیوه های سنتی مبتنی بر ترسیم دوبعدی به رویکردهای مبتنی بر داده، تعامل الگوریتمی و مدل سازی اطلاعات دگرگون کرده است. هدف این پژوهش، بررسی و تبیین ویژگی های بنیادین سیستم های رایانه ای و ارزیابی نقش و اهمیت آن ها در ارتقای فرآیند خلق و ساخت معماری است. در این بررسی، شاخصه هایی چون «دقت و سرعت محاسباتی»، «قابلیت پارامتریک و الگوریتمیک»، «یکپارچگی چندرشته ای (BIM)»، «شبیه سازی عملکردی (انرژی، سازه و آسایش حرارتی)» و «بهره گیری از مدل های زایشی هوش مصنوعی» مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که سیستم های رایانه ای در طراحی امروز صرفا ابزار بازنمایی (ترسیم نقشه و رندرینگ) نیستند، بلکه به مثابه یک «محرک شناختی و ابزار تصمیم یار طراحی» عمل می کنند. این سامانه ها با کاستن از خطاهای اجرایی و پیوند دادن هندسه معماری به رفتار فیزیکی ساختمان، امکان دستیابی به الگوهای بهینه تر، پایدارتر و همخوان با محیط زیست را تسهیل می بخشند.

کلیدواژه ها:

سیستم های رایانه ای ، طراحی معماری ، مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM) ، طراحی پارامتریک ، شبیه سازی عملکردی ، معماری محاسباتی.