ارائه الگوی طراحی فضاهای عمومی تاب آور اقلیمی با هدف تامین شرایط حرارتی مطلوب شهروندان

تغییرات اقلیمی و تشدید جزیره گرمایی شهری، تاب آوری فضاهای عمومی را به چالشی اساسی برای شهرهای معاصر تبدیل کرده است. فضاهای عمومی باز شهری، به ویژه در اقلیم های گرم و خشک، در معرض تنش های حرارتی شدید قرار دارند که سلامت و حضورپذیری شهروندان را تهدید می کند. این پژوهش با هدف ارائه الگویی طراحی محور برای تاب آوری اقلیمی فضاهای عمومی شهری با تاکید بر تامین شرایط حرارتی مطلوب، به صورت تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی انجام شده است. روش پژوهش از نوع تحلیلی-توصیفی بوده و داده ها از طریق بررسی پژوهش های معتبر داخلی و خارجی در حوزه طراحی شهری اقلیم محور، آسایش حرارتی فضای باز و تاب آوری شهری گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهند که مولفه های فرم شهری شامل نسبت فضای باز، سطح اشغال، جهت گیری معابر و هندسه بافت، در کنار مولفه های منظرین مانند پوشش گیاهی، سطوح نفوذپذیر، پهنه های آبی و مصالح مناسب، نقش تعیین کننده ای در تعدیل خرداقلیم فضاهای عمومی دارند. پژوهش حاضر با تلفیق این مولفه ها در قالب یک الگوی طراحی یکپارچه، بر ضرورت جایگزینی رویکردهای ترافیک محور با رویکردهای طبیعت محور و انسان محور در طراحی فضاهای عمومی تاکید می کند و چارچوبی عملیاتی برای ارتقای تاب آوری اقلیمی و آسایش حرارتی شهروندان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کتاب آوری اقلیمی ، آسایش حرارتی فضای باز ، طراحی شهری اقلیم محور ، جزیره گرمایی شهری ،