توسعه مدل هوشمند طراحی مولد برای بهینه سازی همزمان کیفیت فضایی، مصرف انرژی و آسایش حرارتی در ساختمان های مسکونی

طراحی ساختمان های مسکونی در مرحله مفهومی، تعیین کننده ترین مرحله برای دستیابی به عملکرد انرژی بهینه، آسایش حرارتی مطلوب و کیفیت فضایی مناسب است. با این حال، پیچیدگی روابط متقابل میان این اهداف، فرایند تصمیم گیری سنتی را با محدودیت جدی مواجه ساخته است. مقاله حاضر با هدف توسعه چارچوبی برای مدل سازی هوشمند طراحی مولد در ساختمان های مسکونی تدوین شده است تا امکان بهینه سازی همزمان سه مولفه کیفیت فضایی، مصرف انرژی و آسایش حرارتی فراهم گردد. روش تحقیق مقاله از نوع تحلیلی-توصیفی مبتنی بر مرور نظام مند و تحلیل انتقادی منابع علمی معتبر است و داده تجربی جدیدی تولید نکرده است. یافته های مقاله نشان می دهد که رویکردهای طراحی مولد مبتنی بر الگوریتم های تکاملی چندهدفه، قادر به شناسایی مرز پارتو از راه حل های بهینه هستند و جایگزین های طراحی متنوعی را فراهم می آورند که توازن میان اهداف متضاد را ممکن می سازد. همچنین، کاربرد مدل های جانشین مبتنی بر یادگیری ماشین، هزینه محاسباتی شبیه سازی های دقیق را به طور چشمگیری کاهش می دهد و امکان ادغام ارزیابی عملکرد در فرایند مولد را فراهم می کند. نتیجه گیری اصلی آن است که چارچوب یکپارچه طراحی مولد، ارزیابی عملکرد و بهینه سازی چندهدفه، می تواند به عنوان ابزاری کارآمد برای معماران در مرحله طراحی مفهومی عمل کند و کیفیت فضایی را نه به عنوان قید پس رو، بلکه به عنوان هدف طراحی در کنار عملکرد انرژی و آسایش حرارتی قرار دهد.

کلیدواژه ها:

طراحی مولد ، بهینه سازی چندهدفه ، کیفیت فضایی ، آسایش حرارتی ، مصرف انرژی ، ساختمان مسکونی