نقش فضای سبز شهری در بهبود آسایش حرارتی: بینش هایی از یک مرور نظام مند

با افزایش دمای هوا در شهرها، توجه به فضای سبز شهری به عنوان راهکاری عملی برای کاهش این اثرات و بهبود شرایط حرارتی در فضاهای باز، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله به شناسایی مدل های عددی پرکاربرد و نوظهور، برجسته سازی شکاف های پژوهشی موجود، و استخراج بینش های کلیدی از ادبیات منتخب می پردازد. این پژوهش بر اساس چارچوب مرور نظام مند پریزما انجام شده و بینش هایی را برای بهینه سازی راهبردهای کاهش اثر جزیره گرمایی شهری و افزایش زیست پذیری ارائه می دهد. مطالعه حاضر به بررسی هم افزایی ها و تعاملات بین زیرساخت سبز و محیط ساخته شده می پردازد تا از این رهگذر، دیدگاهی جامع برای بهینه سازی این عناصر در راستای توسعه ی پایدار شهری فراهم آورد. در این پژوهش، از رویکردی ترکیبی شامل مرور نظام مند بر اساس چارچوب پریزما ۲۰۲۰ و تحلیل کتاب سنجی با نرم افزار وی اس ویور نسخه ۱.۶.۱۹ بر روی ۴۸ مطالعه ی مرتبط استفاده شده است. فرآیند پریزما، مقالات مورد استفاده برای هر دو بخش ترکیب کیفی و تحلیل کتاب سنجی را انتخاب کرده است. یافته ها نشان می دهد که در دهه های اخیر، تولیدات علمی در این حوزه به طور قابل توجهی افزایش یافته و تمرکز اصلی بر روی بام های سبز، پارک های شهری و سامانه های دیوار سبز بوده است. این پژوهش، چارچوب مفهومی جامعی را ارائه می دهد که روابط متقابل میان موضوعات پژوهشی را ترسیم می کند. همچنین، مطالعه به شکاف های موجود در زمینه نرم افزارهای مدل سازی عددی برای ارزیابی پتانسیل خنک کنندگی فضای سبز شهری و تاثیر آن بر آسایش حرارتی در بافت های گوناگون شهری اشاره دارد. در پایان، پژوهش پیشنهاد می کند که چارچوب ها و شاخص های استانداردی برای ارزیابی آسایش حرارتی در مناطق شهری تدوین شود و همچنین توسعه نرم افزارهای مدل سازی عددی برای شبیه سازی دقیق تعاملات پیچیده میان فضای سبز شهری، ریزاقلیم ها و فرم های شهری، ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

فضای سبز شهری ، آسایش حرارتی ، اثر جزیره گرمایی شهری ، شبیه سازی اقلیمی ، تحلیل کتاب سنجی