بهینه سازی فرایندهای مهندسی در بازآفرینی محلات با استفاده از دانش آکادمیک مدیریت شهری

بازآفرینی شهری به عنوان رویکردی جامع در مواجهه با چالش های فرسودگی و ناکارآمدی محلات شهری، نیازمند بهره گیری از دانش میان رشته ای و فرایندهای مهندسی نظام مند است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش دانش مدیریت شهری در بهینه سازی فرایندهای مهندسی بازآفرینی محلات انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و با استفاده از مرور نظام مند منابع علمی معتبر داخلی و خارجی، مولفه های کلیدی موثر بر موفقیت فرایندهای بازآفرینی شناسایی و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که بازآفرینی موفق محلات، نیازمند یکپارچگی رویکردهای نرم و سخت، مشارکت فعال ذی نفعان، به کارگیری فناوری های نوین و توجه هم زمان به ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که دانش مدیریت شهری با ارائه چارچوب های برنامه ریزی مشارکتی، الگوهای تامین مالی پایدار و سازوکارهای نظارت و ارزیابی، نقش تعیین کننده ای در ارتقای کارایی و اثربخشی فرایندهای مهندسی بازآفرینی ایفا می کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود که برنامه ریزی و اجرای پروژه های بازآفرینی محلات با رویکردی نظام مند و مبتنی بر مشارکت همه ذی نفعان صورت پذیرد و از ابزارهای ارزیابی چندمعیاره برای اولویت بندی و نظارت بر مداخلات استفاده شود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، مدیریت شهری ، فرایندهای مهندسی ، مشارکت شهروندی ، توسعه پایدار