تحلیل اثر شهروند-محور شدن خدمات شهری بر افزایش اعتماد عمومی و مشارکت شهروندان

شهرنشینی شتابان و پیچیدگی فزاینده نیازهای شهری، پارادایم مدیریت شهری را از رویکردهای صرفا کالبدی و دیوان سالارانه به سمت مدل های شهروند-محور و تعاملی سوق داده است. مسئله اصلی این پژوهش آن است که تغییر رویکرد مدیریت شهری به سمت خدمات شهروند-محور، چه تاثیری بر ارتقای اعتماد عمومی و افزایش مشارکت فعال شهروندان در فرآیندهای حکمرانی محلی دارد. هدف اصلی این مقاله، تحلیل و تبیین رابطه میان طراحی خدمات شهری مبتنی بر نیازهای شهروندان و شاخص های سرمایه اجتماعی، به ویژه اعتماد و مشارکت، است. روش تحقیق در این مطالعه، از نوع کاربردی-توسعه ای و با رویکرد مرور نظام مند و تحلیل اسنادی است؛ بدین معنا که با بررسی جامع ادبیات نظری و empirical studies در بازه زمانی ده ساله، داده ها استخراج و مورد تحلیل کیفی و کمی قرار گرفته اند. یافته های اصلی نشان می دهد که شهروند-محوری از طریق افزایش شفافیت، پاسخگویی و تجربه کاربری در تعاملات دیجیتال و فیزیکی با شهرداری ها، همبستگی مستقیم و معناداری با افزایش اعتماد نهادی دارد. همچنین، نتایج حاکی از آن است که مشارکت شهروندان در مدل های شهروند-محور از حالت مشورتی صرف خارج شده و به مشارکت در هم آفرینی ارزش (Co-creation) تغییر شکل داده است. در نهایت، این پژوهش نتیجه می گیرد که استقرار کامل خدمات شهروند-محور نه تنها یک انتخاب مدیریتی، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای تضمین پایداری اجتماعی، ارتقای مشروعیت نهادی و تحقق حکمرانی خوب شهری در هزاره سوم است.

کلیدواژه ها:

خدمات شهروند-محور ، اعتماد عمومی ، مشارکت شهروندی ، حکمرانی شهری ، هم آفرینی ارزش.