بررسی موانع اقتصادی و زیر ساختی ایستگاه های شارژ و تامین برق و یارانه ها در مسیر برقی سازی ناوگان تاکسی

برقی سازی ناوگان تاکسی به عنوان راهبردی کلیدی برای کاهش آلودگی هوا و وابستگی به سوخت های فسیلی در کلان شهرها مطرح است، اما این گذار با موانع اقتصادی، زیرساختی و سیاست گذاری متعددی مواجه است. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع معتبر علمی داخلی و بین المللی، به بررسی نظام مند چهار حوزه اصلی شامل چالش های هزینه ای و تامین مالی، کمبود زیرساخت های شارژ، محدودیت های شبکه توزیع برق و نارسایی های نظام یارانه ای و سیاست گذاری پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که هزینه های اولیه بالای خرید خودروهای برقی (۱٫۳ تا ۱٫۷۵ میلیارد تومان) و هزینه های نگهداری به ویژه تعویض باتری (حدود ۸۰۰ میلیون تومان)، در کنار عدم تحقق تعهدات یارانه ای دولت، مهم ترین موانع اقتصادی محسوب می شوند. از سوی دیگر، کمبود شدید ایستگاه های شارژ (کمتر از ۱۵۰ ایستگاه در سراسر کشور) و توزیع نامتوازن آنها، همراه با محدودیت های شبکه توزیع برق و نبود هماهنگی بین نهادهای متولی، چالش های زیرساختی و اجرایی جدی ایجاد کرده است. همچنین، بررسی تطبیقی با کشورهای پیشرو نشان می دهد که موفقیت در برقی سازی نیازمند رویکرد جامع، مشارکت بخش خصوصی، ارائه بسته های مالی ترکیبی، تقویت شبکه برق پیش از توسعه شارژرها، و سیاست گذاری پایدار مبتنی بر شواهد است. در نهایت، مقاله بر ضرورت گذار از رویکردهای مقطعی به سیاست گذاری مشارکت محور و بلندمدت تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

برقی سازی ناوگان تاکسی ، زیرساخت شارژ ، یارانه های حمل ونقل ، سیاست گذاری انرژی ، خودروهای برقی.