تاثیر کیفیت محیط زیست شهری بر نشاط اجتماعی شهروندان در پرتو تحولات معاصر شهری

تحولات معاصر شهری، از جمله رشد شتابان شهرنشینی، افزایش تراکم جمعیت، آلودگی های زیست محیطی و کاهش کیفیت فضاهای عمومی، موجب شده است کیفیت محیط زیست شهری به یکی از عوامل کلیدی موثر بر کیفیت زندگی و پایداری اجتماعی تبدیل شود. پژوهش حاضر با هدف تبیین تاثیر کیفیت محیط زیست شهری بر نشاط اجتماعی شهروندان در پرتو تحولات معاصر شهری انجام شده است. فرضیه اصلی پژوهش آن است که ارتقای کیفیت محیط زیست شهری از طریق بهبود مولفه هایی نظیر کیفیت هوا، فضاهای سبز، کیفیت منظر شهری، امنیت محیطی و دسترسی به فضاهای عمومی، موجب افزایش نشاط اجتماعی، تعاملات اجتماعی، احساس تعلق به مکان و رضایت شهروندان می شود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی است و با بهره گیری از مرور نظام مند منابع علمی و تحلیل محتوای کیفی انجام شده است. داده های پژوهش از طریق بررسی منابع معتبر داخلی و بین المللی گردآوری و با روش تحلیل تطبیقی و انتقادی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد کیفیت محیط زیست شهری یکی از مهم ترین عوامل ارتقای سلامت روان، سرمایه اجتماعی و نشاط اجتماعی شهروندان است و مولفه هایی همچون توسعه فضاهای سبز، کاهش آلودگی های محیطی، ارتقای کیفیت فضاهای عمومی، بهبود منظر شهری و افزایش عدالت محیط زیستی بیشترین نقش را در افزایش سرزندگی اجتماعی دارند. در نتیجه، توجه هم زمان به ابعاد طبیعی، کالبدی، اجتماعی و ادراکی محیط زیست شهری می تواند زمینه تحقق شهرهای زیست پذیر، پایدار و برخوردار از نشاط اجتماعی را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

کیفیت محیط زیست شهری ، نشاط اجتماعی ، کیفیت زندگی شهری ، زیست پذیری شهری ، پایداری اجتماعی.