مدل سازی بهینه سازی فرمولاسیون آسفالت گرم در کارخانه شهرداری نهبندان: راهکاری جهت کاهش ضایعات تولید و افزایش طول عمر روسازی های شهری

اصلی ترین ماده مورد استفاده در روسازی معابر شهری، نقش محوری در کیفیت و دوام زیرساخت های حمل ونقل ایفا می کند. کارخانه آسفالت شهرداری نهبندان به عنوان یکی از واحدهای تولیدی مهم در شرق استان خراسان جنوبی، با چالش های متعددی در زمینه کیفیت محصول، میزان ضایعات و بهینه سازی فرمولاسیون مواجه است. شرایط اقلیمی سخت منطقه نهبندان شامل گرمای شدید تابستان، سرمای زمستان و تغییرات دمایی شدید، الزامات ویژه ای را در طراحی فرمولاسیون آسفالت ایجاب می کند. پژوهش حاضر با هدف مدل سازی و بهینه سازی فرمولاسیون آسفالت گرم در کارخانه شهرداری نهبندان و ارائه راهکارهایی برای کاهش ضایعات تولید و افزایش طول عمر روسازی های شهری انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از روش های کیفی، کمی و تطبیقی به بررسی موضوع پرداخته است. در بخش کیفی با ۱۵ نفر از کارشناسان و متخصصان صنعت آسفالت مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد. در بخش کمی، نمونه های آسفالتی در آزمایشگاه های معتبر مورد آزمایش های مارشال، استقامت مارشال، نسبت مقاومت کششی و دوام قرار گرفتند و داده های عملکردی کارخانه در یک دوره دو ساله تحلیل شدند. در بخش تطبیقی نیز تجارب چند شهر موفق در بهینه سازی فرمولاسیون آسفالت مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با اصلاح دانه بندی مصالح سنگی، تنظیم درصد قیر متناسب با شرایط اقلیمی منطقه، استفاده از افزودنی های مناسب و کنترل دقیق دمای تولید، می توان کیفیت آسفالت تولیدی را به طور قابل ملاحظه ای ارتقا داد. مدل بهینه سازی پیشنهادی نشان داد که با اعمال اصلاحات مناسب، میزان ضایعات تولید تا ۳۵ درصد کاهش و طول عمر روسازی تا ۴۰ درصد افزایش می یابد. در پایان، الگویی جامع شامل راهبردهای فنی، مدیریتی و اقتصادی برای بهینه سازی فرمولاسیون آسفالت در کارخانه شهرداری نهبندان پیشنهاد شده است. این پژوهش با ارائه راهکارهای علمی و عملیاتی، زمینه ساز تصمیم گیری آگاهانه مدیران و کارشناسان شهرداری در حوزه تولید آسفالت با کیفیت و کاهش هزینه های نگهداری معابر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

آسفالت گرم ، بهینه سازی فرمولاسیون ، کارخانه آسفالت ، ضایعات تولید ، روسازی شهری