مطالعه تطبیقی نقوش حجاری در مساجد وکیل و نصیرالملک شیراز‍

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 53

فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICMSCA10_018

تاریخ نمایه سازی: 3 آبان 1405

چکیده مقاله:

حجاری از مهم ترین عناصر تزیینی معماری ایران بوده که سابقه ای چند هزارساله ودرخشان دارد. در این میان شهر شیراز با تجربه مساجد وکیل و نصیرالملک شیراز از نمونه های شاخص این هنر به شمار می آیند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی، تحلیل و مقایسه ی ویژگی های حجاری این دو مسجد و تبیین وجوه اشتراک و افتراق آن ها، انجام شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه ی مطالعات کتابخانه ای و می دانی صورت گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که هر دو مسجد در بهره گیری از نقش مایه های متنوعی (گیاهی، هندسی، اسلیمی و ختایی، کتیبه) از سنت های مشترک هنر ایرانی-اسلامی پیروی می کنند، اما از نظر شیوه ی اجرای حجاری، ترکیب بندی نقوش، میزان ظرافت اجرا و گرایش های زیبایی شناختی، تفاوت های آشکاری دارند که متاثر از ویژگی های هنری و فرهنگی دوره های خود است. این تفاوت ها را می توان بازتابی از ویژگی های هنری، فرهنگی و زیبایی دانست. از این رو، نتایج این پژوهش ضمن تبیین ویژگی های حجاری دو مسجد، می تواند زمینه را برای مطالعات تطبیقی بیشتر در حوزه نقوش حجاری معماری ایران را فراهم سازد.

نویسندگان

زهرا جمشیدی

کارشناسی ارشد پژوهش هنر، موسسه آموزش عالی آپادانا، شیراز، ایران

میترا منصوری آردکپان

دکترای پژوهش هنر، موسسه آموزش عالی آپادانا، شیراز، ایران