رابطه بین سوگیریهای شناختی ومدیریت هیجان ها باگرایش به رفتارهای پرخطر دردختران پایه ششم شهرستان الشتر

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین سوگیری های شناختی و مدیریت هیجان ها با گرایش به رفتارهای پرخطر در دختران پایه ششم شهرستان الشتر انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه ششم شهرستان الشتر در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که بر اساس جدول مورگان، تعداد ۲۳۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سوگیری های شناختی وودی، چامبلس وگلدس( ۱۹۹۷)، پرسشنامه مدیریت هیجان راجرز و نجاریان (۱۹۸۹) و پرسشنامه رفتارهای پرخطر نوجوانان(محمدی و همکاران،۱۳۸۷) استفاده شد. داده ها با بهره گیری از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری همبستگی پیرسون، ماتریس همبستگی و رگرسیون گام به گام تحلیل گردید. نتایج نشان داد که بین سوگیری های شناختی و گرایش به رفتارهای پرخطر رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد؛ به طوری که افزایش سوگیری های شناختی با افزایش احتمال رفتارهای پرخطر همراه است. همچنین بین مدیریت هیجان ها و گرایش به رفتارهای پرخطر رابطه ای منفی و معنادار مشاهده شد؛ به این معنا که توانایی بیشتر در کنترل هیجان ها، مهار پرخاشگری و کاهش نشخوارگری موجب کاهش رفتارهای پرخطر می شود. تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که ترکیب مولفه های سوگیری شناختی و مدیریت هیجان توانست ۳۴.۸ درصد از واریانس رفتارهای پرخطر را تبیین کند. این یافته بیانگر آن است که تحریف های شناختی و ضعف در تنظیم هیجان دو عامل کلیدی در افزایش رفتارهای پرخطر نوجوانان هستند. در مجموع، نتایج پژوهش اهمیت توجه به اصلاح سوگیری های شناختی، آموزش مهارت های مدیریت هیجان و تقویت توانایی های مقابله ای سالم را در کاهش رفتارهای پرخطر برجسته می سازد. بر این اساس، پیشنهاد می شود مدارس با اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر تنظیم هیجان، آموزش مهارت های شناختی و ایجاد محیط های حمایتی مناسب، زمینه کاهش رفتارهای پرخطر و ارتقای سلامت روانی دانش آموزان را فراهم آورند.