تاثیر استفاده از بازی وارسازی در آموزش مجازی بر انگیزه درونی و کاهش فرسودگی تحصیلی دانش آموزان

با گسترش روزافزون فناوری های آموزشی و تغییر الگوهای یادگیری به سمت بسترهای دیجیتال، حفظ انگیزه و جلوگیری از فرسودگی تحصیلی در محیط های آموزش مجازی به یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی تبدیل شده است. آموزش مجازی اگرچه انعطاف پذیری و دسترسی آسان را فراهم می کند، اما اغلب با کمبود تعاملات چهره به چهره، احساس انزوا و کاهش انگیزه همراه است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر کاربرد عناصر «بازی وارسازی» (Gamification) بر دو متغیر کلیدی «انگیزه درونی» و «فرسودگی تحصیلی» دانش آموزان طراحی و اجرا شده است. رویکرد این مطالعه، توصیفی-همبستگی است که در آن با استفاده از روش پیمایشی، داده ها از جامعه ای آماری متشکل از دانش آموزان مقاطع مختلف تحصیلی که در دوره های آموزشی مجازی شرکت داشته اند، گردآوری شد. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه های استاندارد انگیزش تحصیلی، مقیاس فرسودگی تحصیلی و پرسشنامه نگرش به بازی وارسازی بود. یافته های حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از مکانیسم های بازی وارسازی، از جمله سیستم های پاداش، نشانگرهای پیشرفت، تابلوهای امتیازدهی و روایت گری، همبستگی مثبت و معناداری با افزایش انگیزه ذاتی و خودمختارانه دارد. همچنین، نتایج حاکی از آن است که بازی وارسازی با ایجاد حس تعلق به گروه، افزایش تعاملات اجتماعی مجازی و شفاف سازی مسیر یادگیری، به طور مستقیم بر کاهش علائم فرسودگی تحصیلی، به ویژه ابعاد «فرسودگی هیجانی» و «بی تفاوتی»، تاثیر منفی و معناداری دارد. مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که «احساس شایستگی» و «تعامل اجتماعی» به عنوان متغیرهای میانجی، نقش حیاتی در انتقال اثر مثبت بازی وارسازی به کاهش فرسودگی ایفا می کنند

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی ، آموزش مجازی ، انگیزه درونی ، فرسودگی تحصیلی ، تعامل اجتماعی.