نقش هوش هیجانی مدیران در بهبود روابط و کاهش تعارضات در سازمان های دولتی

هوش هیجانی یکی از عوامل مهم در شکل گیری روابط موثر انسانی و مدیریت مناسب تعاملات در محیط های سازمانی است. مدیران سازمان های دولتی به دلیل ارتباط مستمر با کارکنان، ارباب رجوع و سایر مدیران، با موقعیت های مختلفی مواجه هستند که مستلزم شناخت و مدیریت هیجانات، کنترل واکنش های فردی و برقراری ارتباط سازنده است. در این میان، توانایی مدیر در شناخت هیجانات خود و دیگران می تواند در پیشگیری و کاهش تعارضات سازمانی و ایجاد روابط مطلوب میان کارکنان نقش مهمی داشته باشد. هدف این مقاله بررسی نقش هوش هیجانی مدیران در بهبود روابط و کاهش تعارضات در سازمان های دولتی است. این پژوهش با استفاده از روش مطالعه کتابخانه ای و بررسی منابع و مطالعات مرتبط با هوش هیجانی، مدیریت تعارض و روابط سازمانی انجام شده است. بررسی مباحث نظری نشان می دهد که مولفه هایی همچون خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی و مهارت های اجتماعی می توانند توانایی مدیران را در مواجهه با موقعیت های تنش زا و تعارضات سازمانی افزایش دهند. همچنین، مدیرانی که از مهارت های هیجانی و ارتباطی مناسب برخوردارند، می توانند با درک بهتر دیدگاه ها و احساسات کارکنان، زمینه گفت وگوی سازنده، کاهش سوءتفاهم ها و تقویت روابط کاری را فراهم کنند. بنابراین، توجه به هوش هیجانی مدیران می تواند به عنوان یکی از عوامل موثر در مدیریت تعارض، بهبود روابط انسانی و ارتقای کیفیت مدیریت در سازمان های دولتی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مدیران ، سازمان های دولتی ، مدیریت تعارض ، روابط سازمانی