تحلیل ساختاری مسیر تاثیر آموزش مهارت های کنترل استرس بر حل مسئله، تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های کنترل استرس بر توانایی حل مسئله، تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. فرض اصلی پژوهش آن است که آموزش مهارت های کنترل استرس می تواند از طریق بهبود تنظیم هیجانی، افزایش تمرکز شناختی و تقویت خودکارآمدی، توانایی حل مسئله و تاب آوری دانش آموزان را افزایش داده و در نهایت به ارتقای شادکامی آنان منجر شود. این پژوهش با رویکرد تحلیلی و بر اساس بررسی مطالعات نظری و یافته های پژوهش های پیشین در زمینه مدیریت استرس، مهارت های زندگی، تنظیم هیجان، حل مسئله، تاب آوری و شادکامی دانش آموزان انجام شده است. در این چارچوب، ارتباط میان آموزش مهارت های کنترل استرس و سه پیامد اصلی شامل توانایی حل مسئله، تاب آوری و شادکامی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج بررسی ها نشان داد که آموزش راهبردهایی مانند تنفس عمیق، آرام سازی، مدیریت هیجان، تفکر مثبت و بازسازی شناختی می تواند با کاهش فشار روانی و بهبود تنظیم هیجانی، شرایط مناسب تری برای پردازش شناختی، تصمیم گیری و حل مسئله فراهم کند. همچنین، برخورداری از مهارت های مقابله ای موثر می تواند احساس کنترل و خودکارآمدی دانش آموزان را افزایش داده و ظرفیت آنان را برای سازگاری با ناکامی ها و مشکلات تحصیلی و اجتماعی تقویت کند. یافته ها همچنین نشان دادند که کاهش استرس و افزایش توانایی مدیریت هیجان ها با افزایش تجربه هیجانات مثبت و بهبود احساس رضایت و شادکامی همراه است. بر اساس نتایج این تحلیل، آموزش مهارت های کنترل استرس می تواند به عنوان یک مداخله پیشگیرانه و آموزشی موثر در مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد و زمینه بهبود همزمان ابعاد شناختی، هیجانی و روان شناختی دانش آموزان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

کنترل استرس ، حل مسئله ، تاب آوری ، شادکامی ، دانش آموزان ابتدایی