نشانه شناسی یک روح در تاریکی: خوانش بارتی فیلم بوی خوش یک زن

نشانه شناسی به عنوان روش پژوهش در شناخت دلالتها در میانه قرن بیستم همراه با جنبش ساختگرایی بویژه در فرانسه اهمیت چشمگیری پیدا نمود که بر پایه نشانه شناسی اولیه مطرح شده توسط سوسور قرار می گرفت و در بسیاری از شاخه های علوم و فلسفه مورد استفاده گردید. در زمینه نظریه ادبی، زیبایی شناسی و هنر نیز نشانه شناسی از سوی اندیشمندان اصلی جنبش ساختگرایی مطرح گردید که در میان آنها رولان بارت نقش اصلی را عهده دار بود. این مقاله با بهره گیری از چارچوب نشانه شناسی رولان بارت، به ویژه نظام دلالت های صریح و ضمنی (denotation و connotation)، به تحلیل لایه های پنهان معنایی این فیلم بوی خوش یک زن پرداخت. فیلم «بوی خوش یک زن» (Scent of a Woman, ۱۹۹۲) به کارگردانی مارتین برست، روایتگر رابطه پیچیده میان فرانک اسلید، سرهنگ بازنشسته نابینا، و چارلی سیمز، دانش آموز جوانی است که به عنوان همراه او استخدام می شود.. یافته های نشان داد این فیلم از طریق نشانه های حسی (به ویژه بو و موسیقی) و کنش های نمادین (مانند رقص و سخنرانی)، روایتی می سازد که فراتر از داستان سطحی خود، به پرسش هایی درباره هویت، اخلاق، ارتباط انسانی و معنای زندگی می پردازد. به عبارت دیگر، «بوی خوش یک زن» در سطح دلالت های ضمنی خود، نه فقط یک درام عاطفی، بلکه تاملی فلسفی درباره شرایط انسانی است.

کلیدواژه ها:

نقد فیلم ، نشانه شناسی ، خوانش بارتی ، فیلم بوی خوش یک زن ، رمزگان