رابطه توانایی حل مسئله و اضطراب اجتماعی با انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی پایه پنجم و ششم ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه توانایی حل مسئله و اضطراب اجتماعی با انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی پایه پنجم و ششم ابتدایی بود. روش پژوهش حاضر با توجه به شیوه جمع آوری داده ها از نوع توصیفی-همبستگی بوده است. جامعه آماری این تحقیق دانش آموزان ابتدایی پایه پنجم و ششم ابتدایی شهر شفت و احمد سرگوراب به تعداد ۱۸۰ نفر بوده است. ۱۱۸ نفر به عنوان نمونه بر حسب جدول کرجسی و مورگان به روش نمونه گیری طبقه ای-تصادفی ساده انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های توانایی حل مسئله هپنر (۱۹۸۸)، پرسشنامه اضطراب اجتماعی بک (۱۹۹۶)، پرسشنامه انگیزه پیشرفت تحصیلی هارتر (۱۹۸۰) استفاده شده است. داده ها با نرم افزار spss۲۶ و ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد که ۳/ ۷۵ درصد از تغییرات انگیزه پیشرفت تحصیلی ناشی از تغییرات متغیرهای توانایی حل مسئله و اضطراب اجتماعی است. بین توانایی حل مسئله با انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی پایه پنجم و ششم ابتدایی رابطه معناداری وجود دارد (p<۰.۰۵). .بین اضطراب اجتماعی با انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی پایه پنجم و ششم ابتدایی رابطه معناداری وجود دارد (p<۰.۰۵).

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، انگیزه پیشرفت تحصیلی ، توانایی حل مسئله