نقش فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در مدیریت و درمان اختلالات یادگیری

اختلالات یادگیری با ماهیت پیچیده خود، کارآمدی الگوهای آموزشی سنتی را در پاسخگویی به تنوع نیازهای شناختی دانش آموزان با چالش مواجه کرده است. در این راستا، هوش مصنوعی به عنوان یک پارادایم نوظهور در شخصی سازی یادگیری مطرح شده است. این مطالعه مروری با هدف تبیین نقش هوش مصنوعی در ارزیابی، تشخیص و مداخله در اختلالات یادگیری تدوین شده است. نتایج بررسی ها موید آن است که فناوری های هوشمند با ارائه راهکارهای انطباقی، امکان مدیریت دقیق تر اختلالاتی نظیر نارساخوانی و ناعددخوانی را فراهم آورده و موجب ارتقای مهارت های پایه تحصیلی می گردند. با این حال، پژوهش حاضر تاکید می کند که بهره گیری از این فناوری نباید به قیمت تضعیف فرآیندهای شناختی مستقل یا حذف تعاملات میان فردی تمام شود؛ بلکه باید در چارچوبی متوازن میان فناوری و آموزش انسانی صورت گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اختلالات یادگیری ، دانش آموز ، درمان.