تاثیر دنیای مجازی بر اختلال کمبود توجه و بیش فعالی در دانش آموزان

در دهه ی اخیر، فضای مجازی به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی روزمرهی دانش آموزان بدل شده و بسیاری از آنان ساعات قابل توجهی از روز را در شبکه های اجتماعی سپری می کنند. پلتفرم هایی همچون اینستاگرام، تیک تاک و تلگرام با طراحی های چشمنواز و الگوریتم های شخصی سازی شده، توجه مخاطب را جلب کرده و آن را تا ساعتها حفظ می کنند. همین ویژگی ها، نگرانی هایی جدی درباره ی پیامدهای شناختی این فضا بر ذهن در حال رشد نوجوانان پدید آورده است؛ به ویژه در حوزه هایی چون کاهش توجه، پرتحرکی و ضعف در مهارت خودتنظیمی که همگی در دوره ی نوجوانی، یعنی مرحله ای حساس در رشد شناختی و عصب شناختی، جایگاهی پررنگ دارند.پژوهش حاضر با اتخاذ رویکرد مروری، به دنبال بررسی نقش فضای مجازی در کاهش توجه و بروز پرتحرکی در دانش آموزان است. یافته های حاصل از این مرور نشان می دهد که مقابله با این چالش، به رغم ظهور گسترده ای که دارد، نیازمند راهکارهایی چندوجهی و مشارکتی است که در آن معلمان، مدارس و خانواده ها تنها با هم افزایی می توانند موثر باشند. از مهم ترین راهبردهای پیشنهادی می توان به ترویج ورزش و تحرک بدنی، طراحی آموزشی آگاهانه، مدیریت هوشمندانه ی محیط فیزیکی و دیجیتال، وضع قوانین شفاف خانوادگی، حمایت از خودمختاری دانش آموزان و تقویت تعاملات اجتماعی واقعی اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

فضای مجازی ، شبکه های اجتماعی ، کمبود توجه ، پرتحرکی ، دانش آموزان