طراحی و اعتبارسنجی الگوی آموزش میان رشته ای مبتنی بر هوش مصنوعی برای پرورش شایستگی های شناختی، اخلاقی، اجتماعی و جسمانی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، طراحی و اعتبارسنجی الگوی آموزش میان رشته ای مبتنی بر هوش مصنوعی با تاکید بر شایستگی های شناختی، اخلاقی، اجتماعی و جسمانی دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهرستان نقده بود. در بخش اعتبارسنجی، داده های ۲۰۰ دانش آموز که به روش نمونه گیری چندمرحله ای انتخاب شده بودند، با استفاده از پرسشنامه ای ۳۰ گویه ای در چهار بعد شناختی، اخلاقی، اجتماعی و جسمانی گردآوری شد. روایی محتوای گویه ها با شاخص های نسبت روایی محتوا و شاخص روایی محتوا، پایایی ابزار با آلفای کرونباخ و ضریب اسپیرمن–براون و ساختار عاملی آن با تحلیل عاملی تاییدی بررسی شد. یافته های توصیفی نشان داد میانگین نمره کل شایستگی ها ۱۱۲/۳۹ با انحراف معیار ۱۴/۵۷ بود. میانگین نمره ابعاد شناختی، اخلاقی، اجتماعی و جسمانی به ترتیب ۳۱/۲۴، ۳۰/۰۵، ۲۶/۵۸ و ۲۴/۵۲ به دست آمد؛ بااین حال، به دلیل تفاوت تعداد گویه های ابعاد، مقایسه مستقیم این نمره های خام مبنای رتبه بندی شایستگی ها نیست. آلفای کرونباخ کل پرسشنامه ۰/۹۲ و ضریب اسپیرمن–براون آن ۰/۸۹ بود. همچنین، شاخص های برازش تحلیل عاملی تاییدی، از جمله شاخص برازش تطبیقی ۰/۹۴، ریشه میانگین مربعات خطای برآورد ۰/۰۵۸ و ریشه میانگین مربعات باقیمانده استانداردشده ۰/۰۶۲، از برازش قابل قبول ساختار چهارعاملی ابزار حمایت کردند. بر این اساس، پرسشنامه پژوهش برای سنجش شایستگی های موردنظر از شواهد مناسبی در زمینه پایایی و روایی ساختاری برخوردار است و می تواند در ارزیابی و بازنگری الگوی پیشنهادی به کار رود. بااین حال، نتایج حاضر به اعتبارسنجی ابزار محدود است و درباره اثربخشی اجرای الگوی آموزشی بر شایستگی های دانش آموزان، نتیجه گیری علی یا مداخله ای را مجاز نمی سازد.

کلیدواژه ها:

آموزش میان رشته ای ، هوش مصنوعی ، شایستگی های دانش آموزان ، اعتبارسنجی ابزار ، تحلیل عاملی تاییدی.