بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر احساس تنهایی و استحکام ایگو در نوجوانان دختر شهر تهران

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر احساس تنهایی و استحکام ایگو در نوجوانان دختر شهر تهران بود. مطالعه حاضر از نوع هدف کاربردی و از نوع نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل می باشد. گروه آزمایشی درمان مبتنی بر شفقت به شیوه گروهی دریافت کردند و گروه کنترل که هیچ مداخله ای دریافت نکردند. جامعه آماری پژوهش حاضر تمام دختران نوجوان ۱۲تا۱۸ ساله شهر تهران می باشد که نمونه ای مشتمل بر ۱۵ نفر برای گروه آزمایش و ۱۵ نفر برای گروه کنترل به شیوه غیرتصادفی(نمونه گیری هدفمند) انتخاب و به شیوه غیر تصادفی به گروه آزمایش و کنترل انتساب داده شدند. در نهایت تجزیه و تحلیل یافته های پژوهش با استفاده از نرم افزار spss۲۷ نشان داد درمان مبتنی بر شفقت بر استحکام ایگو در نوجوانان دختر شهر تهران تاثیر مثبت و بر احساس تنهایی تاثیر منفی دارد (۰۵/۰>P)

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر شفقت ، احساس تنهایی ، استحکام ایگو ، نوجوانان دختر شهر تهران