مقایسه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و میزان انگیزش شغلی کارکنان پلیس با سایر سازمان های دولتی

کارکنان و نیروی انسانی هر سازمانی، از مهم ترین و با ارزش ترین سرمایه های آن به شمار می آیند. هدف این پژوهش، مقایسه راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و میزان انگیزش شغلی کارکنان پلیس با سایر سازمان های دولتی بود. پژوهش حاضر، توصیفی و از نوع علی- مقایسه ای بود. جامعه آماری این پژوهش؛ شامل تمامی کارکنان شاغل به خدمت در پلیس و سایر سازمان های دولتی در سال ۱۴۰۴ بود که از این میان، نمونه ای به حجم ۳۰۰ نفر (شامل ۱۵۰ نفر از کارکنان پلیس و ۱۵۰ نفر از سایر سازمان های دولتی) به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های راهبردهای تنظیم شناختی هیجان (Garnefski et al, ۲۰۰۱) و انگیزش شغلی (Hackman, ۱۹۷۶) استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد که راهبردهای تنظیم شناختی هیجان و میزان انگیزش شغلی کارکنان پلیس نسبت به سایر سازمان های دولتی به صورت معناداری بیش تر می باشد. بر این اساس می توان چنین نتیجه گرفت که به میزانی که نیروهای یک سازمان، از راهبردهای شناختی بیش تری برای تنظیم حالات هیجانی خود استفاده نمایند و نیز انگیزش بیش تری نیز نسبت به شغل خود داشته باشند؛ بهتر می توانند با شرایط چالش برانگیز و مخاطرات شغلی خود، کنار آیند.

کلیدواژه ها:

راهبردهای تنظیم شناختی هیجان ، انگیزش شغلی ، کارکنان پلیس ، سازمان های دولتی ، استرس شغلی ، مدیریت هیجان