طراحی الگوی برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر فناوری های نوین در هنرستان های فنی وحرفه ای

تحولات سریع فناوری های دیجیتال و تغییر نیازهای بازار کار، ضرورت بازنگری در شیوه برنامه ریزی آموزشی هنرستان های فنی وحرفه ای را افزایش داده است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی مولفه ها و ارائه الگویی مفهومی برای برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر فناوری های نوین در هنرستان های فنی وحرفه ای است. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش، کیفی و از نوع مروری–تحلیلی با رویکرد اسنادی است. داده های پژوهش از طریق مطالعه و تحلیل مقاله های علمی فارسی و انگلیسی، اسناد برنامه ریزی درسی، گزارش های معتبر و منابع مرتبط با فناوری آموزشی، آموزش ترکیبی، آموزش فنی وحرفه ای و تحول دیجیتال گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی بررسی شد. یافته ها نشان داد که برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر فناوری های نوین در هنرستان ها از هفت بعد اصلی تشکیل می شود: رهبری و حمایت مدیریتی، نیازسنجی آموزشی و فناورانه، زیرساخت و منابع دیجیتال، توانمندسازی هنرآموزان و هنرجویان، طراحی آموزشی و تولید محتوای دیجیتال، ارزشیابی عملکردی و الکترونیکی و ارتباط با صنعت و بازار کار. نتایج همچنین نشان داد که استفاده از فناوری، زمانی به ارتقای کیفیت یادگیری منجر می شود که با اهداف شایستگی محور، فعالیت های عملی، آموزش ترکیبی، پروژه های مهارتی و ارزشیابی مستمر هماهنگ باشد. بر اساس یافته های پژوهش، الگوی پیشنهادی در چهار مرحله نیازسنجی، آماده سازی، اجرا و ارزشیابی و بهبود مستمر سازمان دهی شد. در این الگو، مدیر هنرستان نقش محوری در ایجاد چشم انداز فناورانه، تامین منابع، توانمندسازی هنرآموزان، نظارت بر اجرا و تقویت ارتباط با صنعت دارد. درنهایت، فناوری آموزشی نباید جایگزین هنرآموز و تجربه کارگاهی شود، بلکه باید به عنوان ابزاری برای تقویت یادگیری مهارت محور، افزایش انگیزش هنرجویان و آماده سازی آنان برای بازار کار مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی آموزشی ، فناوری های نوین آموزشی ، هنرستان های فنی وحرفه ای ، آموزش ترکیبی ، یادگیری مهارت محور.