تحول آموزش هنرستانی از آموزش محتوا محور به آموزش مبتنی بر شایستگی

تحولات سریع فناوری، تغییر نیازهای بازار کار و ضرورت تربیت نیروی انسانی ماهر، بازنگری در آموزش های هنرستانی را ضروری کرده است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل تحول آموزش هنرستانی از آموزش محتوا محور به آموزش مبتنی بر شایستگی است. پژوه ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر رویکرد، کیفی و با روش مروری تحلیلی و رویکرد اسنادی انجام شده است. منابع علمی فارسی و انگلیسی مرتبط با آموزش مبتنی بر شایستگی، آموزش فنی و حرفه ای، برنامه درسی، روش های تدریس، ارزشیابی عملکردی و نقش هنرآموز بررسی و در قالب مقوله های اصلی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آموزش محتوا محور، به دلیل تاکید بر انتقال مطالب و ارزشیابی کتبی، به تنهایی نمی تواند شایستگی های حرفه ای هنرجویان را توسعه دهد. آموزش مبتنی بر شایستگی، بر ترکیب دانش تخصصی، مهارت عملی، نگرش حرفه ای، توانایی حل مسئله، کار گروهی، سواد دیجیتال و اشتغال پذیری تاکید دارد. همچنین، یادگیری پروژه محور، آموزش مسئله محور، تجربه کارگاهی، ارزشیابی عملکردی، پوشه کار و ارتباط با محیط واقعی کار، از عناصر مهم این رویکرد هستند. بر اساس یافته ها، تحول آموزش هنرستانی نیازمند هماهنگی میان برنامه درسی، روش تدریس، ارزشیابی، توانمندسازی هنرآموزان، تجهیزات کارگاهی و نیازهای بازار کار است. درمجموع، آموزش مبتنی بر شایستگی می تواند هنرستان ها را از محیطی محتوا محور و نمره محور به محیطی مهارت گرا، عملکردمحور و آینده نگر تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر شایستگی ، آموزش محتوا محور ، هنرستان ، آموزش فنی و حرفه ای ، ارزشیابی عملکردی ، شایستگی حرفه ای.