معماری امنیتی برای پایگاه داده های شهرداری مبتنی بر رایانش ابری

پژوهش حاضر با هدف طراحی معماری امنیتی منسجم و بومی برای پایگاه داده های شهرداری مبتنی بر رایانش ابری انجام شده است. گسترش خدمات الکترونیک شهری و یکپارچه سازی سامانه های اطلاعاتی، اگرچه کارایی و شفافیت را افزایش داده، اما داده های حساس شهروندان را در معرض تهدیدات سایبری فزاینده ای قرار داده است. مسئله اصلی آن است که معماری های سنتی امنیت پایگاه داده، به دلیل تمرکز بر مرزهای شبکه و نادیده گرفتن ابعاد حقوقی، سازمانی و حاکمیتی، برای محیط ابری سیال و چندمستاجری کارآمد نیستند. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و مطالعه اسنادی، پس از مرور پیشینه و مبانی نظری، الزامات قانونی و استانداردهای ملی و بین المللی را بررسی کرده و شکاف پژوهشی موجود را شناسایی می کند. سپس معماری پیشنهادی در قالب هشت لایه امنیتی شامل امنیت فیزیکی و زیرساخت ابری، امنیت شبکه و ارتباطات، امنیت میزبانی و مجازی سازی، امنیت پایگاه داده و رمزنگاری داده، مدیریت هویت و کنترل دسترسی، امنیت برنامه و واسط، پایش و حسابرسی، و پشتیبان گیری و تداوم خدمت ارائه می شود. این معماری بر شش اصل راهنما استوار است: امنیت مبتنی بر ریسک، دفاع چندلایه، اعتماد صفر، حاکمیت داده، انطباق قانونی و پایداری خدمت. یافته ها نشان می دهد که ترکیب دفاع در عمق با الگوی اعتماد صفر، رمزنگاری چندلایه و مدیریت هویت مبتنی بر ویژگی، آسیب پذیری در برابر تهدیدات داخلی و خارجی را به طور معناداری کاهش می دهد. همچنین تعامل پویا میان لایه ها از طریق جریان اطلاعاتی عمودی، سیاست گذاری مرکزی و واکنش زنجیره ای، یکپارچگی امنیتی را تقویت می کند. ارزیابی معماری نیز با شاخص های پوشش امنیتی، اثربخشی کنترل ها، عملکرد و انطباق قانونی امکان پذیر است. نتیجه گیری پژوهش بر ضرورت تصویب قانون جامع حفاظت از داده های شخصی، تدوین استاندارد ملی امنیت رایانش ابری برای سازمان های عمومی و آزمون تجربی معماری در محیط واقعی شهرداری ها تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

معماری امنیتی ، پایگاه داده شهرداری ، رایانش ابری ، رمزنگاری داده ، اعتماد صفر