تحلیل کلان داده های شهری و ارائه مدل پیش بینی برای بهبود تصمیم گیری در مدیریت شهری

گسترش فناوری های دیجیتال، اینترنت اشیا، سامانه های اطلاعاتی، حسگرهای شهری و شبکه های ارتباطی موجب تولید حجم گسترده ای از داده های متنوع، پیوسته و مکانی زمانی در محیط های شهری شده است. این تحول، کلان داده های شهری را به یکی از منابع مهم برای شناخت وضعیت شهر، پیش بینی روندهای آتی و پشتیبانی از تصمیم گیری در مدیریت شهری تبدیل کرده است. در این میان، بهره گیری صرف از داده های گسترده نمی تواند به تنهایی موجب بهبود عملکرد مدیریت شهری شود، بلکه تبدیل داده های خام به اطلاعات قابل تفسیر و سپس تبدیل اطلاعات به دانش تصمیم ساز، نیازمند روش های تحلیلی مناسب و مدل های پیش بینی است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش کلان داده های شهری در بهبود تصمیم گیری و ارائه چارچوبی برای استفاده از مدل های پیش بینی در مدیریت شهری انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و مبتنی بر بررسی اسنادی و تحلیل مفهومی مطالعات مرتبط با کلان داده، شهر هوشمند، داده کاوی، مدیریت شهری و تصمیم گیری داده محور است. در فرایند تحلیل، ابعاد مختلف استفاده از کلان داده شامل گردآوری و یکپارچه سازی داده ها، تحلیل مکانی زمانی، شناسایی الگوها، پیش بینی روندها و پشتیبانی از تصمیم گیری بررسی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند از کلان داده می تواند امکان شناسایی زودهنگام مسائل شهری، پیش بینی تقاضای خدمات، تحلیل رفتارهای شهری، بهینه سازی تخصیص منابع و افزایش پاسخ گویی مدیریتی را فراهم کند. همچنین، مدل پیش بینی پیشنهادی بر ارتباط میان زیرساخت داده، کیفیت و یکپارچگی داده ها، روش های تحلیل، پیش بینی روندهای شهری و تصمیم گیری مدیریتی استوار است. بر این اساس، حرکت از مدیریت واکنشی به مدیریت پیش نگر، مستلزم ایجاد زیرساخت های داده ای، تقویت توان تحلیلی سازمان های شهری و استفاده نظام مند از مدل های پیش بینی در فرایند تصمیم سازی است.

کلیدواژه ها:

کلان داده شهری ، مدیریت شهری ، شهر هوشمند ، مدل پیش بینی ، تصمیم گیری داده محور