هوش مصنوعی برای کشاورزی تاب آور در اقلیم های گرم و خشک چارچوبی کاربردی برای مدیریت آب، خاک، محصول و ریسک اقلیمی با تمرکز بر ایران

کشاورزی در مناطق گرم و خشک با محدودیت هم زمان آب، دمای بالا، تبخیر و تعرق شدید، شوری خاک و آب، نوسان اقلیمی، پراکندگی مزارع و ضعف زیرساخت ارتباطی روبه رو است. هدف این پژوهش، تبیین نقش ترکیبی اینترنت اشیا و هوش مصنوعی (AIoT) و ارائه چارچوبی اجرایی برای کشاورزی تاب آور با تمرکز بر ایران است. در یک مرور روایتی هدفمند، ۴۴ منبع علمی داوری شده و ۲۰ استاندارد یا سند نهادی که تا ۶ سپتامبر ۲۰۲۶ قابل دسترسی بودند، بررسی و به صورت موضوعی ترکیب شدند. چارچوب پیشنهادی پنج لایه دارد: مزرعه فیزیکی؛ مشاهده و حسگری؛ ارتباط و پردازش لبه؛ داده و هوش مصنوعی؛ و تصمیم و اقدام. یافته های ترکیبی نشان می دهند که کیفیت داده، کالیبراسیون حسگر، کارکرد آفلاین، اعتبارسنجی محلی، امنیت سایبری، مشارکت کشاورز و سنجش اقتصادی، به اندازه انتخاب الگوریتم اهمیت دارند. معماری لبه محور، استانداردپذیر و انسان درحلقه برای شرایط ایران پیشنهاد می شود؛ بااین حال، هر ادعای کاهش آب یا افزایش عملکرد باید در پایلوت کنترل شده و نسبت به خط پایه اندازه گیری شود.

کلیدواژه ها:

اینترنت اشیا ، هوش مصنوعی ، AIoT ، کشاورزی دقیق ، آبیاری هوشمند ، تنش گرمای ، شوری ، ایران.