آلودگی زیست محیطی ناشی از فلزات ، مواد پرتو زا و آلاینده های آلی به کیفیت زیست کره

زیست کره (آب، خاک و هوا) تحت تاثیر آلودگی های زیست محیطی قرار می گیرد. اخیرا تلاش های زیادی به منظور کاهش، حذف یا تثبیت آلاینده ها در محل های آلوده انجام گرفته است. تمایل روزافزونی به استفاده از گیاه پالایی (phytoremediation) یعنی استفاده از گیاهان به منظور کاهش غلظت آلاینده ها یا بی ضرر کردن آن ها وجود دارد. این مقاله مروری کوتاه بر پیشرفت های اخیر در تحقیق و کاربرد عملی تکنیک های گیاه پالایی دارد. گسترش گیاه پالایی به واسطه کاربرد کودهای (amendments) آلی مانند پسماندهای کشاورزی و صنعتی (از قبیل تفاله چغندرقند، کمپوست، فاضلاب، لجن یا ملاس)، بیوچار، مواد هیومیک و عصاره های گیاهی (مواد ترشح شده) به چالش کشیده شده و همچنین تاثیر آن ها بر ساختار و ویژگی های خاک، رشد گیاهان و زیست فراهمی (bioavailability) آلاینده ها مورد بحث قرار گرفته است. این عقیده وجود دارد که هم گیاه پالایی به کمک گیاهان و هم استفاده از مواد طبیعی در غیاب گیاهان پاکساز، روش هایی مقرون به صرفه و سازگار با محیط زیست برای پاکسازی خاک هستند. با این حال، تعیین ویژگی ها و کیفیت مواد طبیعی استفاده شده در گیاه پالایی به منظور عملی کردن این رویکردها ضروری است.

کلیدواژه ها:

گیاه پالایی ، زیست فراهمی ، کودهای آلی ، بیوچار ، مواد هیومیک ، فلزات سنگین ، پاکسازی خاک