پیش بینی اضطراب اجتماعی دانشجویان بر اساس کمال گرایی جامعه مدار و شفقت به خود

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اضطراب اجتماعی دانشجویان بر اساس کمال گرایی جامعه مدار و شفقت به خود انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۳۴۱ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و بر اساس جدول مورگان انتخاب شدند. داده ها با استفاده از سیاهه هراس اجتماعی کانور (SPAI)، مقیاس شفقت به خود نف و فرم کوتاه مقیاس کمال گرایی چندبعدی هیویت و فلت گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۱۸ استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین کمال گرایی جامعه مدار و اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار، و بین شفقت به خود و اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که کمال گرایی جامعه مدار و شفقت به خود قادرند بخش معناداری از واریانس اضطراب اجتماعی را تبیین کنند. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که کمال گرایی جامعه مدار با افزایش و شفقت به خود با کاهش اضطراب اجتماعی دانشجویان همراه است. یافته های پژوهش حاضر می تواند در طراحی مداخلات روان شناختی برای کاهش اضطراب اجتماعی در محیط های دانشگاهی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، کمال گرایی جامعه مدار ، شفقت به خود ، دانشجویان.