مقایسه امید به زندگی و باور های فراشناختی در فرزندان طلاق و غیر طلاق

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه میزان امید به زندگی و باورهای فراشناختی در دو گروه از هنرجویان (فرزندان طلاق و فرزندان غیر طلاق) انجام شد تا تاثیر وضعیت تاهل والدین بر متغیرهای شناختی و روانی این گروه سنی شناسایی گردد. روش پژوهش: این مطالعه در قالب یک طرح توصیفی-مقایسه ای اجرا شد. جامعه آماری پژوهش حاضر، کلیه هنرجویان ۵ هنرستان شهر داراب که در سال تحصیلی ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۵مشغول به تحصیل بودند می باشد. که از این میان۲ هنرستان به صورت تصادفی انتخاب گردیدند. نمونه نهایی پژوهش شامل ۶۰ شرکت کننده بود که به روش تصادفی، به دو گروه مساوی تقسیم شدند: ۳۰ نفر از فرزندان طلاق (گروه هدف) و ۳۰ نفر از فرزندان غیر طلاق (گروه کنترل). ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش، مقیاس امید به زندگی اسنایدر(۱۹۹۱) و پرسشنامه باورهای فراشناختی ولز(۲۰۰۴) بود. جهت تحلیل داده ها، از آزمون لوین (برای بررسی همگنی واریانس) و آزمون تی مستقل استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل آماری نشان داد که تفاوت معناداری بین دو گروه در هر دو متغیر مورد بررسی وجود دارد) ۰۱/( p <. نتایج حاکی از آن است که میزان امید به زندگی و کیفیت باورهای فراشناختی در گروه فرزندان غیر طلاق به طور معناداری بالاتر-بهتر از گروه فرزندان طلاق است. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر تایید می کند که تجربه جدایی والدین اثرات عمیقی بر ساختار شناختی و روانی فرزندان در دوران نوجوانی و جوانی دارد و منجر به کاهش امید به زندگی و تغییر در باورهای فراشناختی آنان می گردد. این نتایج ضرورت توجه ویژه مشاوران مدارس و مراکز آموزشی به حمایت های روان شناختی از هنرجویان آسیب دیده از طلاق را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

امید به زندگی ، باورهای فراشناختی ، طلاق والدین ، هنرجویان هنرستان