بررسی تاثیر تولید پراکنده بر پایداری و کیفیت توان در شبکه های برق

گسترش روزافزون منابع تولید پراکنده (DG) نظیر نیروگاه های خورشیدی و بادی کوچک مقیاس در شبکه های توزیع برق، ضمن ایجاد مزایای اقتصادی و زیست محیطی، چالش های فنی جدی را نیز در حوزه پایداری و کیفیت توان شبکه به همراه دارد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر سطوح مختلف نفوذ تولید پراکنده بر پروفیل ولتاژ، پایداری فرکانس و شاخص های کیفیت توان شبکه های برق است. روش تحقیق مبتنی بر شبیه سازی مقایسه ای روی یک فیدر توزیع نمونه با استفاده از نرم افزار MATLAB/Simulink است که در آن عملکرد شبکه در چهار سناریوی نفوذ DG (صفر، بیست، چهل و شصت درصد) مورد ارزیابی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد با افزایش سطح نفوذ DG، حداکثر انحراف ولتاژ از دو و یک دهم درصد به نه و دو دهم درصد و اعوجاج هارمونیکی کل ولتاژ (THD) از یک و دو دهم درصد به پنج و هشت دهم درصد افزایش می یابد. هم چنین، کاهش اینرسی سیستم ناشی از جایگزینی تولید سنکرون با منابع اینورتری، حداکثر انحراف فرکانس را در سناریوی شصت درصد نفوذ به نزدیک یک چهارم هرتز می رساند. نتایج این پژوهش اهمیت به کارگیری راهکارهای کنترلی نظیر اینورترهای هوشمند، جبران سازهای توان راکتیو و ذخیره سازهای انرژی را برای حفظ پایداری و کیفیت توان شبکه در سطوح بالای نفوذ تولید پراکنده نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

تولید پراکنده ، پایداری ولتاژ ، پایداری فرکانس ، کیفیت توان ، اعوجاج هارمونیکی