رابطه سبک های فرزندپروری ادراک شده با خود ناتوان سازی تحصیلی در دانش آموزان تحت پوشش بهزیستی شهر الشتر

هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه سبک های فرزندپروری ادراک شده با خود ناتوان سازی تحصیلی در دانش آموزان دانش آموزان تحت پوشش بهزیستی شهر الشتربود. روش پژوهش توصیفی ، از نوع پژوهش های همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمام دانش آموزان تحت پوشش بهزیستی شهر الشتربه تعداد ۱۵۸ نفر که با استناد به جدول تعیین حجم نمونه کرجسی و مورگان با روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۱۱۳ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری داده-های پژوهش از پرسشنامه های استاندارد ادراک شیوه فرزند پروری (POPS، آر.جی رابینز، ۱۹۹۴)، وپرسشنامه استاندارد خودناتوان سازی تحصیلی ( شوینگر و استینسمر پلستر۲۰۱۰) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS۲۷ انجام گرفت. نتایج نشان داد که ؛ بین سبک های فرزند پروری ادراک شده با خودناتون سازی دانش آموزان تحت پوشش بهزیستی شهر الشتر رابطه معنی دار وجود دارد. با توجه به یافته های تحقیق حاضر، می توان گفت که سبک های فرزند پروری ادراک شده نقش مهمی در خودناتوان سازی دانش آموزان دارند و نیازمند توجه هرچه بیشتر اولیاء ، مشاوران و روانشناسان و دست اندرکاران آموزش و پرورش است.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزند پروری ادراک شده ، خودناتوان سازی تحصیلی ، دانش آموزان ، بهزیستی