میانجیگری کیفری در جرائم خانوادگی و تعادل میان حمایت کیفری از بزهدیده و حفظ کیان خانواده در حقوق ایران

میانجیگری کیفری به عنوان یکی از نهادهای عدالت ترمیمی، رویکردی نوین در مواجهه با جرائم خانوادگی محسوب می شود. این نهاد در تلاش است تا تعادلی میان دو هدف به ظاهر متعارض یعنی حمایت کیفری از بزهدیده و حفظ کیان خانواده ایجاد نماید. در نظام عدالت کیفری ایران، هرچند قانون گذار در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحیه ۱۳۹۷ و همچنین قانون حمایت از خانواده مصوب ۱۳۹۱، امکان میانجیگری در پاره ای از جرائم را پیش بینی کرده است، اما در عمل چالش های متعددی در اجرای آن وجود دارد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با مطالعه اسناد کتابخانه ای و تحلیل قوانین و رویه قضایی، به بررسی جایگاه میانجیگری کیفری در جرائم خانوادگی و چگونگی تحقق تعادل میان حمایت از بزهدیده و حفظ خانواده می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که میانجیگری کیفری در صورت رعایت ضوابط حمایتی و تضمین امنیت بزهدیده، می تواند ابزاری کارآمد در کاهش آسیب های ناشی از فرآیند دادرسی کیفری و حفظ بنیان خانواده باشد. این مقاله ضمن تحلیل مبانی نظری و قانونی، به ارائه راهکارهایی برای بهبود نظام میانجیگری در جرائم خانوادگی می پردازد.

کلیدواژه ها:

میانجیگری کیفری ، جرائم خانوادگی ، عدالت ترمیمی ، حمایت از بزهدیده ، حفظ کیان خانواده ، حقوق ایران ، آیین دادرسی کیفری