مطالعه حق حبس در عقود معوض

حق حبس به عنوان یکی از نهادهای تضمینی در حقوق مدنی، ریشه در «عدالت معاوضی» دارد و بر این اصل استوار است که در عقود دوطرفه، انجام تعهد از سوی یک طرف، با ایفای تعهد از سوی طرف دیگر گره خورده است. این پژوهش با هدف تبیین دقیق جایگاه حق حبس در عقود معوض در نظام حقوقی ایران، به بررسی مبانی قانونی (به ویژه ماده ۳۷۷ قانون مدنی) و تحلیل شرایط لازم برای تحقق این حق می پردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که حق حبس صرفا یک ابزار دفاعی نیست، بلکه اهرمی فشاری برای واداشتن طرف مقابل به پایبندی به مفاد قرارداد است. در این مقاله، ضمن واکاوی آثار حقوقی استناد به این حق در روابط طرفین و در مواجهه با اشخاص ثالث، موارد سقوط و زوال آن از جمله تسلیم ارادی و تعیین اجل، با رویکردی کاربردی مورد مداقه قرار گرفته است تا چالش های اجرایی آن در دعاوی الزام به تسلیم مرتفع گردد.

کلیدواژه ها:

: حق حبس ، حقوق خانواده ریال حق حبس در قرارداد ، سقوط حق حبس