نقش کیفیت خواب ،انعطاف ناپذیری روانشناختی و تحمل ابهام در پیش بینی و کنترل علائم اختلال افسردگی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش کیفیت خواب، انعطاف ناپذیری روانشناختی و تحمل ابهام در پیش بینی و کنترل علائم اختلال افسردگی دانشجویان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را ۱۰۰ نفر از دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه غیرانتفاعی خاتم تشکیل دادند که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI)، پرسشنامه پذیرش و عمل نسخه دوم (AAQ-II)، مقیاس تحمل ابهام و پرسشنامه افسردگی بک نسخه دوم (BDI-II) استفاده گردید و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین کیفیت خواب و تحمل ابهام با علائم افسردگی رابطه منفی و معنادار و بین انعطاف ناپذیری روانشناختی با این علائم رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که سه متغیر پیش بینی کننده در مجموع ۴۵ درصد از واریانس علائم اختلال افسردگی را تبیین می کنند که در این میان انعطاف ناپذیری روانشناختی به عنوان قوی ترین پیش بین کننده شناخته شد و پس از آن به ترتیب کیفیت خواب و تحمل ابهام قرار داشتند. به عبارت دیگر، دانشجویانی که از کیفیت خواب مطلوب تری برخوردارند، انعطاف ناپذیری روانشناختی کمتری دارند و تحمل ابهام بالاتری نشان می دهند، علائم افسردگی کمتری را تجربه می کنند. بر اساس نتایج، می توان گفت این سه سازه به عنوان عوامل محافظتی یا خطر در پیش بینی و کنترل افسردگی عمل می کنند و بهبود کیفیت خواب، کاهش انعطاف ناپذیری روانشناختی و افزایش تحمل ابهام از طریق مداخلات آموزشی و روان شناختی می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش علائم افسردگی دانشجویان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت خواب ، انعطاف ناپذیری روانشناختی ، تحمل ابهام ، افسردگی ، دانشجویان.